ΕΤΣΙ….

Αβάσταχτη η δουλεία μου

για την μάταιη κατάχτηση της λεφτεριάς.

Ίσως να μην αξιώθηκα ποτές

για τούτο το υπέρτατο αγαθό,

ίσως να μην αγάπησα τους Ανθρώπους

όσο τους άξιζε,

ίσως ο Άνθρωπος να μην αγαπήθηκε

από τους μυριάδες θεούς που με απέραντη ασέβεια

κατασκέβασε, μιας και τον εαφτό του ποτές

δεν σεβάστηκε.

.

Αλλά και πως να σεβαστεί κανείς

μια ζωή εξουσιαζόμενη, τυφλή ?

Πως να σεβαστεί κανείς τον άνθρωπο

που ψηλά δεν θωρεί?

Μοναχά κατάχαμα κοιτάζει για να βρει

τη δεκάρα,

που ο προηγούμενος με το ημίψηλο περιπατητής έχασε

ή μήπως άφησε για να σκύβουν οι επόμενοι?

.

Τα ίσως πολλά, αναρίθμητα,

το μόνο σίγουρο σε τούτο το σύμπαντο

ο ματωμένος αγώνας για την Λεφτεριά.